|
||
|
J.W.M. Simons, voorzitter Raad van Bestuur Bouwfonds Nederlandse Gemeenten (1991)
Twee carrés nog te kleinAl in de eerste helft van de jaren tachtig werd duidelijk, dat Hooge Huys te maken zou krijgen met snel groeiende ruimteproblemen. Niet alleen zou er een ernstig tekort aan ruimte gaan optreden, maar ook zou het onmogelijk zijn om een moderne, adequate automatisering te realiseren in het oude gebouwencomplex. In eerste instantie werd de oplossing van het probleem vooral gezocht in de directe omgeving van 't Hooge Huys. In die tijd werd immers nog door niemand hardop overwogen om dit voor het bedrijf zo historische pand te gaan verlaten. J.W.M. Simons, in die jaren voorzitter van de directie van Hooge Huys en nu voorzitter van de Raad van Bestuur van Bouwfonds Nederlandse Gemeenten, vertelt over de plannen van toen. "Wij hebben in die jaren studies laten doen rond de vraag: is er in de St. Laurensstraat en omgeving een zodanige verbouwing te realiseren, dat we een modern kantoorgebouw krijgen, waarin we minstens de eerstkomende twintig jaar geen ruimteproblemen meer hebben. In die studies kon ook het politiebureau betrokken worden (het gebouw waar nu Proteq gehuisvest is - red.), evenals een aantal panden achter het politiebureau. De bedoeling was een carré te creëren met het politiebureau op de hoek, met een onder- of bovendoorgang naar het carré met 't Hooge Huys op de hoek. De studies lieten zien, dat de prijs van die verbouwing schrikbarend hoog zou zijn en dat we desondanks allerminst de zekerheid zouden hebben, dat we voor langere tijd uit de ruimteproblemen zouden zijn. Dit overwegende hebben we gezegd: dit moeten we niet doen, wij moeten serieus gaan uitkijken naar een andere huisvesting en deze plek gewoon gaan verlaten." "Emotioneel was dat op dat moment natuurlijk een enorm besluit. Dat is toen ook gebracht in de vorm van het besluit, om een groot deel van de bedrijfsactiviteiten elders te huisvesten, maar om wel in 't Hooge Huys te blijven. Want je wàs 't Hooge Huys, het gebouw stond op je briefpapier, je kón eigenlijk niet uit dat pand. Maar toen is er toch een stap gezet. De stap was gezet om afscheid te nemen van de oude plek en om met het verleden te breken. Het besluit om daar weg te gaan is daarom achteraf gezien een markant punt in het moderniseringsproces van Hooge Huys, omdat we toen een weg zijn opgegaan, die veel andere -op dat moment in ieder geval nog onbedoelde- gevolgen heeft gehad!" Verschenen in: Special Magazine van Revue Arts, 1991 Peter van Steen, tekstschrijver, info@petervansteen.nl |