"Onze leerlingen zijn onze inzet en toewijding waard!"

Joop Schonis is sinds vijf jaar directeur van De Kaleidoskoop. Deze openbare basisschool in Kanaleneiland-Zuid heeft twee vestigingen, aan de Columbuslaan en aan de Marco Pololaan. Gevraagd naar de veiligheidssituatie op De Kaleidoskoop antwoordt Schonis: "Ik zit nu dertig jaar in dit vak, waarvan vijfentwintig jaar op achterstandsscholen in Amsterdam. Daardoor is mijn referentiekader wat verschoven. Vergeleken met een school in een 'gewone' wijk denk ik dat de situatie ernstig is. In vergelijking met wat ik in al die jaren heb meegemaakt, vind ik het nu grover en rauwer geworden. Maar al met al hebben we het toch nog wel aardig in de hand."

Joop Schonis is tevreden over het convenant in Kanaleneiland, hoewel het contact met de politie naar zijn zeggen erg afhankelijk van de persoon is. "De wijkagent moet er zijn als we hem roepen," zegt Schonis. "Tot nu toe was dat altijd het geval, alleen het laatste halfjaar net even niet. En wanneer heb ik hem dan nodig? Bijvoorbeeld als een jongetje een mp3-speler jat en onder de wc-borstel verstopt, als een meisje een mobieltje afpakt en de sim-kaart verknipt en in de bosjes gooit of als een vader verhaal komt halen, omdat zijn dochter een klap heeft gehad. Dan moeten we op zo'n wijkagent aankunnen en even met z'n allen samenspannen, zodat we als samenleving duidelijk maken dat dit soort dingen niet kan."

Bestuurders benaderbaar

Ook over de contacten met het wijkbureau, de bibliotheek, het buurthuis, de welzijnsorganisatie Doenja en de overige scholen in Kanaleneiland toont Joop Schonis zich tevreden. "De inhoud van het overleg hoeft niet altijd rechtstreeks zinvol te zijn," zegt hij. "Het is eerder zo, dat die contacten gewoon noodzakelijk zijn. We moeten 'feeling' met elkaar houden, checken wat er aan de hand is en uitwisselen waar we tegenaan lopen. En dan is het mooi als daar op een keer een trend uitkomt, want dan kun je maatregelen nemen." Over de rol van de gemeente Utrecht hierbij zegt hij: "Ik moet Utrecht nageven dat als we iemand voor het overleg uitnodigen, hij of zij er ook is. Dat is een van de grote verschillen met Amsterdam. In Utrecht zijn de bestuurders echt benaderbaar. Het telefoonnummer van de wethouder heb ik in mijn agenda, die kan ik gewoon bellen. Nou, daar hoef je in Amsterdam niet mee aan te komen. Ook de ambtenaren van de gemeente zijn heel erg persoonlijk. Ze zullen niet altijd zeggen: dit zijn de procedures en daar doe je het maar mee."

Niet mals

Joop Schonis blijft zich voor de toekomst van zijn leerlingen inzetten. "Als ik naar de kinderen kijk, zeg ik: jullie zijn het waard. En jullie hebben onze inzet ongelofelijk hard nodig, want de start die jullie in de samenleving maken, is erg beroerd. Daarom moeten we jullie zo goed mogelijk opleiden, met zo hoog mogelijke leerresultaten, zodat jullie in het voortgezet onderwijs een goede opleiding kunnen volgen en een goed vak kunnen leren. Wat wij onze leerlingen ook leren, is dat ze ongetwijfeld te horen zullen krijgen: ga naar je eigen land Marokkaan! Daar confronteren we de kinderen mee en leren hen hoe ze daarmee om moeten gaan, want daar krijgen ze echt mee te maken. Onze kinderen hebben heel veel toewijding nodig en heel veel inzet, want van huis uit krijgen ze echt niet alles mee. Daarom is het een van de kerntaken van een schoolteam in een wijk als deze, de kinderen op hun toekomst voor te bereiden. Want het is echt niet mals wat hen te wachten staat…"

Verschenen in: brochure '10 jaar School & Veiligheid' van de gemeente Utrecht (2007)

Peter van Steen, tekstschrijver, info@petervansteen.nl