Vol overgave voor de patiënt

De afdeling van Paul Fockens maakt deel uit van de afdeling maag-, darm- en leverziekten van het AMC. De patiënten die zich op zijn afdeling melden, zijn doorgaans ernstig ziek. Paul Fockens: "Echo-endoscopie, een van onze specialismen, passen we vooral toe bij patiënten met een kwaadaardige vorm van slokdarm- of maagkanker. In veel gevallen blijkt uit ons onderzoek dat het weefsel en de omliggende organen te ver zijn aangetast. Voor deze patiënten heeft een operatie geen zin meer. Nu nog kunnen we dat met negentig procent zekerheid vaststellen. We streven er natuurlijk naar dat ons onderzoek in de toekomst honderd procent betrouwbaar is. Het is immers beter als al bij de endoscopie, en niet pas tijdens de operatie, wordt ontdekt dat opereren niet meer zinvol is."

Persoonlijke band

Paul Fockens heeft naast een technische zeker ook een emotionele uitdaging in zijn werk. "Mensen met wie het zo slecht gaat, moeten op een hele goede manier worden begeleid," zegt hij. "Dat is niet altijd een gemakkelijke taak. Soms spreken mensen je zo aan dat je naast een professionele relatie ook min of meer een persoonlijk band krijgt. Op zich is dat goed en ben ik daar niet bang voor, maar het wordt dan wel moeilijker om het werk van je af te zetten." Het contact met zijn patiënten heeft hem geleerd om zijn werk vol overgave te doen, maar ook om er afstand van te nemen. Paul is zelf 42 jaar en zegt: "Als ik bijvoorbeeld net een leeftijdgenoot heb gesproken die een slokdarmgezwel heeft en ik kom 's avonds thuis, dan kan ik niet nog eens al mijn tijd aan het werk besteden. Dan drink ik liever een glaasje wijn, ik wil een beetje plezier hebben en vooral ook van mijn twee kinderen genieten."

Vervolg op afstand

Urmie Kemble, 38 jaar en een van de vijfendertig endoscopieverpleegkundigen op de afdeling, herkent Pauls verhaal. Urmie en haar collega's geven zorg aan patiënten voor, tijdens en na het endoscopisch onderzoek. "Maar voor mij is dat toch anders dan klinische zorg," zegt Urmie. "Dan moet je de mensen vierentwintig uur per dag zorg bieden. Toen ik nog in de kliniek werkte, merkte ik dat ik toch veel meer mee naar huis nam. Op de afdeling endoscopie hebben wij maar een paar minuten met de mensen te maken. Natuurlijk zijn we in die paar minuten ook heel erg bij hen betrokken, zeker als het een vervelende uitslag is. Maar het vervolg staat een beetje ver van ons af, omdat de mensen daarna altijd op de poli worden gezien. Voor mij is het daardoor gemakkelijker om er afstand van te nemen."

Opmonteren

Urmie Kemble werkt sinds 1991 op de endoscopie-afdeling. Veertien jaar daarvoor was ze uit Suriname gekomen, als gediplomeerd verpleegkundige, waarna ze verschillende banen in de gezondheidszorg had. Op de afdeling endoscopie verzorgt Urmie tevens de 'training on the job' van haar collega's. "Ik ben van nature positief ingesteld," zo zegt ze. "Ik probeer alles positief te benaderen, want negatieve dingen zullen er altijd zijn. Die komt ieder mens tegen. Door deze instelling kan ik patiënten echt opmonteren en motiveren om de schouders er weer onder te zetten. Dat vind ik het leuke in mijn werk."

Academisch Medisch Centrum

Het AMC en de Faculteit Geneeskunde van de Universiteit van Amsterdam vormen samen één organisatie. Bij het AMC werken ruim 5.800 medewerkers, van wie er ongeveer 3.000 een volledige baan en 2.800 een deeltijdbaan hebben. De medewerkers van het AMC zijn voor hun pensioenen en sociale zekerheid bij ABP en USZO verzekerd. Vanzelfsprekend hebben deze medewerkers hele verschillende wensen op dit gebied. Dr. Paul Fockens kan op een goed pensioen rekenen en heeft aanvullend, om extra ruimte te creëren, een lijfrente verzekerd. Urmie Kemble denkt erover om eerder met werken te stoppen en dan terug naar Suriname te gaan, waar haar ouders nog wonen. Zij overweegt daarom geld opzij te leggen voor extra pensioenopbouw en heeft hierover advies bij ABP ingewonnen.

Verschenen in: Nieuws, ABP, 2000

Peter van Steen, tekstschrijver, info@petervansteen.nl