"Met het aandeel Van Lanschot een bredere keuze voor beleggers"

George Möller komt uit Groningen, maar heeft toch persoonlijke banden met de van oorsprong Bossche bank Van Lanschot Bankiers. Bestuursvoorzitter Bert Heemskerk kent hij nog uit zijn tijd bij AMRO, waar hij van 1974 tot 1982 verschillende functies heeft vervuld. Hij kent Leo Mertens, directeur van Van Lanschot Bankiers in Breda, persoonlijk. "Het was dus niet helemaal toevallig dat ik ben gevraagd het kantoor in Breda te openen," zegt Möller.

Welkome aanvulling

Van Lanschot Bankiers kreeg in juni 1999 een notering aan de Amsterdamse effectenbeurs. In totaal werden bij de introductie circa 7.400.000 (26,2%) gewone aandelen op de beurs aangeboden. "Wij hebben het erg leuk gevonden dat Van Lanschot aan de beurs kwam," aldus Möller. "Nadat de NIB vorig jaar van de beurs was gegaan, hadden we eigenlijk nog maar één zuivere bankinstelling, namelijk ABN Amro. Voor het overige zijn het natuurlijk allemaal combinaties van banken en verzekeringsmaatschappijen. Bovendien is het erg leuk, in deze tijd van globalisering en mondialisering, dat we een bancaire instelling naar de beurs hebben gekregen die puur op basis van een Europees-regionaal concept heel erg succesvol is. En niet in de laatste plaats is het natuurlijk al een heel erg oud bedrijf en heeft het al een lange traditie achter de rug. Van Lanschot was daarom een hele mooie en welkome aanvulling voor het assortiment aan bedrijven die hier aan de beurs zijn genoteerd. Natuurlijk, we willen in deze tijd heel graag Internetbedrijven aan de beurs hebben, maar ik vind het ook heel belangrijk dat er in de bancaire sector weer een stukje verbreding van de keuzemogelijkheid voor de beleggers is gekomen."

Geen overnamekandidaat

Om te voorkomen dat de zelfstandige positie door de beursgang op het spel zou worden gezet, heeft Van Lanschot Bankiers een sterke defensie opgeworpen. Eigenaren van via de beurs verhandelbare aandelen hebben bijvoorbeeld geen stemrecht. Ook hebben de drie kernaandeelhouders toegezegd dat ze de eerste drie jaar geen grote pakketten aandelen zullen kopen of verkopen. Bovendien heeft de bank de mogelijkheid extra preferente aandelen uit te geven en deze bij bevriende bedrijven onder te brengen. "In principe zijn zulke zaken niet gunstig voor de koers van het aandeel," zegt Möller. "Als alle aandelen volledig vrij verhandelbaar zijn, dan is de kans natuurlijk groter dat beleggers erin geïnteresseerd zijn en dan niet in de laatste plaats vanwege de mogelijkheid dat het desbetreffende bedrijf ooit nog eens wordt overgenomen. Kijk bijvoorbeeld even naar de National Westminster Bank, ooit grootaandeelhouder van Van Lanschot. Die bank wordt nu zelf overgenomen, dus wat dat betreft kan het raar lopen. Maar het spreekt vanzelf dat er een potentieel hoge waardering zit in bedrijven die zich kwetsbaar opstellen en zichzelf als een overnamekandidaat presenteren. Overigens vind ik tegelijkertijd dat een hoge waardering aardig is, maar het is natuurlijk niet het enig zaligmakende."

Beursklimaat eenzijdig gunstig

Een flink deel van 1999 en de eerste maanden van 2000 vertoonden een gunstig beursklimaat, maar in zekere zin wel eenzijdig gunstig, dat wil zeggen met name voor de technologiefondsen. Toen de langetermijnrente iets ging stijgen, hetgeen in de perceptie van beleggers voor banken niet goed is, vertaalde zich dat in de koersen in de bancaire sector. Het aandeel Van Lanschot echter wist na de introductie in juni naar verhouding goed te presteren. "Je kunt daar natuurlijk nu nog moeilijk iets van zeggen," zegt Möller. "Over een aantal jaren terugkijkend, zie je dat bijna alle fondsen toch wel flink door hun introductieprijs heengaan. Bij sommige gebeurt dat onmiddellijk en bij andere kan het soms even duren. Uiteindelijk wil je natuurlijk dat de beleggers happy zijn en dat er dus een gezonde groei in de koersontwikkeling van het aandeel zit. Zeker is dit zo als die aandeelhouders ook je klanten zijn, want hen wil je natuurlijk aan beide kanten tevredenstellen."

Belangencombinatie

Van Lanschot heeft klanten nooit 'gepusht' om aandelen in het bedrijf te kopen, integendeel. De bank wil niet het imago van een coöperatie hebben en zich verre van een eventuele belangenverstrengeling houden. "Toch denk ik dat het voor de klanten van Van Lanschot een heel aantrekkelijk aandeel is," zegt Möller. "Van Lanschot heeft een hele trouwe klantenkring en nestelt zich ook in het particuliere segment. Ik kan me werkelijk heel goed voorstellen dat de bank een belangencombinatie aan klanten-beleggers aanbiedt. Je ziet dat ook bij andere bedrijven gebeuren en het kan een hele sterke formule zijn." Möller verwacht overigens ook vanuit andere motieven belangstelling voor het aandeel Van Lanschot. Hij zegt: "Het is een aantrekkelijk aandeel voor beleggers die iets anders willen dan grootbanken. Er is een tijd geweest dat iedereen zei: de grote fondsen, dat is het. Maar nu zie je toch met name vanuit Amerika geïnteresseerden komen die naar andere bedrijven in Nederland kijken. Er komt weer een moment dat men, laten we zeggen, voor 'real value' gaat. Voor die beleggers is Van Lanschot natuurlijk zeer interessant."

Verschenen in: Special Magazine van Revue Arts, 2000

Peter van Steen, tekstschrijver, info@petervansteen.nl