Schuttingen wegnemen en door de deftigheid heen prikken: het PEP

Het PEP is een ontmoetingsplatform voor iedereen die zich professioneel met personenschaderegeling bezighoudt: experts, advocaten, medewerkers van aansprakelijkheidsverzekeraars en rechtsbijstandverzekeraars, medisch adviseurs, arbeidsdeskundigen enzovoort.

Informele contacten

Het PEP is er in de allereerste plaats voor het informele contact tussen deze beroepsgroepen. Daartoe wordt circa acht keer per jaar, op de tweede maandag van de maand, een bijeenkomst georganiseerd. Deze bestaat uit een ontvangst met een hapje en een drankje, een korte lezing over een onderwerp op het gebied van personenschaderegeling en vervolgens een maaltijd. Deze bijeenkomsten worden sinds 1996 georganiseerd. Aanvankelijk gebeurde dit op initiatief van een aantal juniormedewerkers op het gebied van letselschade van expertiseorganisatie Cunningham Lindsey. Zij hadden in hun externe opleidingen vakgenoten bij andere bedrijven leren kennen, die zij graag wilden blijven ontmoeten. Peter Koudstaal, destijds adjunct-directeur van het bedrijf, was coach van deze medewerkers. In 2000 werd besloten het PEP tot een vereniging te formaliseren. Momenteel telt de vereniging circa honderdtachtig leden. Men hoeft echter niet per se lid te zijn om de bijeenkomsten te bezoeken. Wie een paar keer is geweest en van plan is vaker te komen, wordt vriendelijk gevraagd vijftig euro per jaar bij te dragen. "Het is allemaal heel laagdrempelig," zegt PEP-voorzitter Koudstaal. "Het gaat niet om waanzinnige bedragen of om ambitieuze doelstellingen. Eigenlijk staat gezelligheid centraal."

Jonge honden bijten niet

Peter Koudstaal vindt het PEP vooral ook een goed platform voor jonge, net afgestudeerde beroepsbeoefenaren die de branche beter willen leren kennen. Hij zegt: "Voor hen is het PEP een uitgelezen mogelijkheid om met mensen in aanraking te komen die dit werk al doen en om zo aan hun netwerk te bouwen. Zelf heb ik ook al mensen die interesse in het vak hadden, aangeraden om eens langs te komen. Die open deur vanuit het PEP naar universiteiten en voor mensen die belangstelling voor de materie hebben, vind ik heel belangrijk." Als gevolg hiervan is, overigens zonder dat daarop wordt aangestuurd, de gemiddelde leeftijd van de PEP-leden laag, zo rond de dertig jaar. Aanvankelijk had het platform hierdoor enigszins het imago van 'jonge honden', blaffend tegen de gevestigde orde, maar volgens Peter Koudstaal was dat niet terecht. Hij zegt: "Wij komen niet met aanbevelingen over hoe het letselschaderegelingstraject zou kunnen worden verbeterd. Wij gaan niet over het beleid op het gebied van personenschaderegeling. Iedereen heeft daar misschien wel een mening over, maar in het licht van het PEP is dat niet belangrijk. Daar zijn andere clubs voor. Wij zien het als onze belangrijkste taak om het contact tot stand te brengen. Een beetje kennisverrijking, het moet wel over letselschade gaan, maar verder een plezierige sfeer: daar hoeft niemand zich bedreigd door te voelen."

PEP-site

Hoewel de informele maandagavondbijeenkomst van het PEP de kernactiviteit van de vereniging is en blijft, zijn inmiddels ook andere initiatieven vanuit het platform tot stand gebracht. De eerste betreft het informeel contact tussen de leden via e-mail. Daartoe is onlangs de website van PEP ( www.pepsite.nl) ingrijpend vernieuwd, waardoor het mogelijk is alle leden een PEP-e-mailadres te geven. Peter Koudstaal: "In de praktijk van de personenschaderegeling worden ontzettend veel brieven geschreven. Noem het maar kapitaalvernietiging, want we zouden de tijd veel beter kunnen besteden. Ik merk in mijn eigen praktijk dat het snel en efficiënt werkt om dingen per e-mail met elkaar kort te sluiten. Dat werkt veel beter dan dat rondpompen van die papierstroom. Wij hebben nu de faciliteiten om bij wijze van spreken de hele branche een herkenbaar e-mailadres te geven, zodat het heel gemakkelijk wordt om met elkaar contact te hebben. Ook zo willen we weer laten zien dat we dat platform zijn waarop iedereen elkaar kan ontmoeten."

PEP-talks

Een tweede, actueel initiatief betreft de zogenoemde PEP-talks: een reeks van vier bijeenkomsten met een inleiding voor de maaltijd en een inleiding daarna. Voor deze jurisprudentiebesprekingen door topspecialisten op het gebied van personenschade kunnen de deelnemers in het kader van hun permanente educatie studiepunten van de Nederlandse Orde van Advocaten krijgen. "Het is niet de bedoeling dat PEP daar een hele belangrijke rol in gaat spelen," aldus Peter Koudstaal. "Het is niet onze 'core business' om grootschalig met het organiseren van seminars uit te pakken. Maar we vinden het wel leuk om dat zo nu en dan eens te doen. En wij kunnen zoiets tegen kostprijs organiseren, want wij hebben als vereniging geen winstoogmerk."

Doorpolderen

Webhosting noch vergaande kennisverdieping zijn primaire oogmerken van het PEP. "Het gaat ons erom dat de informele contacten beter worden," herhaalt Koudstaal. "Dat komt in het dagelijks werk altijd weer van pas. Nadat je mensen over een bepaalde kwestie informeel hebt kunnen spreken, wordt het probleem vaak sneller opgelost. Daar dienen onze bijeenkomsten voor. Het platform zou je kunnen zien als een typisch uitvloeisel van het poldermodel." Zou het echter niet efficiënter en transparanter zijn wanneer hetzelfde resultaat even snel ook op formele wijze zou kunnen worden gerealiseerd? Koudstaal: "Bij het verplaatsen van een som geld van de ene partij naar de andere spelen er tegengestelde belangen. Waar krachtenvelden en zakelijke meningen botsen, kunnen persoonlijke zaken spelen en kunnen ook ego's botsen, want het blijft mensenwerk. In Nederland wordt heel weinig geprocedeerd, we komen er meestal met elkaar wel uit, want wat dat betreft gaat het polderen vrolijk door. Wij proberen daar met het PEP aan bij te dragen, omdat we uiteindelijk al onze middelen en kwaliteiten moeten benutten om gerechtvaardigde uitkeringen voor onze cliënten te bewerkstelligen. En dat dan het liefst in een zo plezierig mogelijke sfeer."

Dwarsverbanden

Peter Koudstaal vindt dat het PEP bestaansrecht heeft naast brancheverenigingen zoals het NIS voor de schaderegelaars en LSA voor de letselschadeadvocaten. "Het onderscheid is," zo zegt hij, "dat het PEP in tegenstelling tot de meeste andere brancheverenigingen geen toelatingseisen stelt. Iedereen die bij ons naar een verhaal wil komen luisteren, is welkom. Dat geldt bijvoorbeeld ook voor medisch adviseurs en reïntegratiedeskundigen, die ook hun eigen clubs hebben, maar het is juist zo aardig om één platform te hebben waar je dwarsverbanden kunt leggen. Daarom is het PEP laagdrempelig en goedkoop en is iedereen er welkom." Met name zou Koudstaal een grotere vertegenwoordiging vanuit de advocatuur binnen het PEP verwelkomen. "Er staat nog een schutting tussen de advocatuur en niet-advocatuur," zegt hij. "Het is een uitdaging om die weg te nemen, maar dat gaat niet van de ene op de andere dag." Hij vertelt dat enkele advocaten een aantal jaren geleden afscheid van het PEP hebben genomen, waarbij zij aangaven dat zij, zeker in de ogen van hun cliënten, niet te 'close' wilden zijn met bijvoorbeeld medewerkers van verzekeraars. Koudstaal: "Zij vreesden als onderhandelingspartners misschien wat minder geloofwaardig te zijn en hadden wat moeite om hun klanten uit te leggen dat ze aan de ene kant boze brieven naar verzekeringsmaatschappijen schreven en een paar dagen later met een witbiertje in de hand met elkaar aan de bar stonden. Ik respecteer dat, ik kan daar wel logica in zien, maar jammer vond ik het wel."

"We willen nu graag met een club mensen naar Limburg of de Ardennen gaan," besluit Peter Koudstaal. "Een huis huren, gewoon een onderwerp bij de kop pakken in de vorm van een lezing bijvoorbeeld, en daarnaast naar de markt gaan om spullen te kopen en daarna met z'n allen een maaltijd bereiden. We vinden het belangrijk om op die manier door de deftigheid te prikken die je nog bij andere brancheclubs ziet, zeker als er nog geballoteerd wordt en de mensen trots moeten zijn dat ze lid mogen worden. De deftigheid die er nog is, mag wat mij betreft helemaal worden afgeschaft."

Verschenen in: PIV Bulletin, januari 2004

Peter van Steen, tekstschrijver, info@petervansteen.nl