Op 6 juni kreeg Aino een beursnotering. In deze nieuwe onderneming zijn de ICT-dienstverleners Avalix, Astra en Armedis opgegaan. De beginletter A in een O werd het beeldmerk, A in O, uit te spreken als 'I know'. Is de samenstelling van de lading net zo doordacht als de vlag die haar dekt?

Tekst

Voor kleinere ICT-dienstverleners is het geen gemakkelijk jaar. Na afronding van de Y2K-operatie kromp de markt aanzienlijk in. Nogal wat detacheringspersoneel, de arbeidskrachten die in het algemeen het laatst worden ingezet, brengt opmerkelijk veel tijd thuis door. Door grote groepen van zulk personeel in één nieuwe onderneming bij elkaar te brengen, wordt hun situatie natuurlijk niet rooskleuriger. De wachtrij wordt alleen maar langer. De samenvoeging van met name Avalix en Astra lijkt dit risico met zich mee te brengen. Suzanne Rotteveel, analist bij ABN Amro: "Het zou inderdaad onzin zijn om bedrijven die sterk in detachering zijn bij elkaar te zetten en om dan te denken dat alles in één keer helemaal goed zal gaan. Aan de andere kant denk ik dat Avilix met de acquisitie van Armedis, vlak voor de samensmelting, een goede zaak heeft gedaan. Bij Armedis werken hoogwaardige consultants waardoor het bedrijf in zijn geheel hoger in de 'value chain' klimt en meer toegevoegde waarde aan de klanten kan leveren."

Consolidatie

Door het samengaan is een ICT-dienstverlener ontstaan met ongeveer 1250 werknemers. De onderneming bestaat uit drie business units: Business Consultancy, Informatiesystemen en Infrastructuren. Over 1999 boekte de combinatie van de drie bedrijven een omzet pro forma van 94 miljoen euro en zou gezamenlijk een nettowinst van 7,9 miljoen euro zijn behaald. De fusie heeft de nieuwe onderneming wat de revenuen betreft in de top vijftien van ICT-bedrijven gebracht. René Vos, eerder bestuursvoorzitter van Avilix en nu chief executive officer van Aino, heeft al aangekondigd dat hem nog zeker twee acquisities van beursgenoteerde ICT-bedrijven voor ogen staan. Volgens Sebastiaan Schreijen, analist bij Meespierson Securities, is dat verstandig. "Iedereen heeft het over de 'short list'," zo zegt hij "en dat het daar maar niet van komt. Toch moet je zo langzamerhand bij de grotere jongens horen, wil je al je diensten kunnen leveren en niet alleen maar een onderaannemer van de CMG's en Cap Gemini's zijn. Die schaal heb je daarom nodig. Astra was een bedrijf met zo'n tweehonderdvijftig man in dienst. Een klant die daarvan vijfentwintig man inhuurde, had tien procent van het personeelsbestand te pakken. Als er met Astra iets zou gebeuren, dan had die klant een groot probleem. Juist omdat steeds meer verantwoordelijkheden naar IT-partners worden afgeschoven, kiezen klanten steeds duidelijker voor continuïteit en dus voor grotere organisaties. De consolidatietendens in de sector zal daarom nog wel even doorgaan."

Investeren in mensen

Schaalgrootte verhoogt de kans op continuïteit en biedt bovendien de voordelen van synergie. Aino wil die voordelen vooral op de arbeidsmarkt zien te realiseren. Door de samenvoeging denkt de onderneming betere opleidingen en carrièremogelijkheden aan te kunnen bieden en daarnaast het woonwerkverkeer voor het personeel terug te kunnen dringen. Sebastiaan Schreijen: "Dat is natuurlijk een belangrijk aspect. Bedrijven moeten een redelijke schaal hebben willen ze investeringen kunnen doen in het werven van mensen en in het opleiden van het personeel. Ook is het belangrijk dat medewerkers voor projecten kunnen worden vrijgemaakt om te zijner tijd bepaalde technologische richtingen in te kunnen slaan. Dat lukt alleen maar als je dat in een groter geheel kunt doen. Ik denk daarom dat voor Aino de kostensynergieën op het gebied van 'recruitment' heel reëel zijn." Kortom, fusies als van Avilix, Astra en Armedis hebben wel degelijk zin, waarbij het natuurlijk de vraag blijft in hoeverre thuiszittend detacheringspersoneel daar een boodschap aan heeft.

Verschenen in: Automatisering Gids (2000)

Peter van Steen, tekstschrijver, info@petervansteen.nl