Verzekeraars enthousiast over Werk in Bewaking

"Ik vind het een fantastisch project," zegt Ewald Kist. "Ik ben er zeer enthousiast over, want het dient verschillende doelen tegelijk. Het bevordert de werkgelegenheid van mensen die niet of moeilijk aan de slag kunnen komen, het leidt laag-opgeleiden op, het bevordert het veiligheidsgevoel en het beïnvloedt het premieniveau in Nederland: als de bewaking succesvol is, dan heeft dat uiteindelijk effect op de verzekeringspremies. Het is daarom een heel erg goed project en ik ben blij dat onze branche daar in de CAO een begin mee heeft gemaakt." Sietse Halma zegt: "De grondtoon over dit project is heel positief, niet alleen aan de kant van de verzekeraars maar ook aan de kant van de vakbonden. Dit is eindelijk een werkgelegenheids-project dat slaagt en waardoor echt nieuwe banen ontstaan. Structurele banen, die dus niet alleen bestaan zolang je er geld in stopt, maar ook als het geld niet meer komt. Daarom zijn we er heel positief over."

Vlekkeloze samenwerking

Het project wordt in de verzekeringsbranche zeker ook gewaardeerd omdat het een initiatief van werkgevers en werknemers samen is. Het is paritair tot stand gekomen en wordt ook met gelijke inbreng uitgevoerd. Halma: "Toen we in 1993 met de voorbereiding van dit project begonnen, moest eerst nog een beetje het politieke spel tussen werkgevers en vakbonden worden gespeeld voordat we het probleem echt konden aanpakken. Dat heeft helaas tijd gekost, maar waarschijnlijk was het nodig. Nu vind ik dat de samenwerking tussen werkgevers en vakbonden in dit project vlekkeloos verloopt. Er is absoluut geen sprake van enig partijbelang. Zowel werkgevers als vakbonden willen maar één ding en dat is structureel werk creëren voor het geld dat daarvoor beschikbaar is." Kist zegt: "Een project vanuit de hele bedrijfstak, dus door werkgevers en werknemers samen, heb je niet zo vaak. Het is een gemeenschappelijk project en dat vind ik een heel sterk punt. Het heeft daardoor ook een draagvlak in de hele bedrijfstak en niet alleen een werkgeversdraagvlak. En dat is belangrijk, want werkgelegenheid is een zaak van werkgevers en werknemers samen."

Voortzetting?

De looptijd van het project Werk in Bewaking is bepaald door de looptijd van de huidige CAO. Dit betekent dat de projectactiviteiten op 1 april 1997 zullen worden stopgezet, tenzij er nog een vervolg tot stand kan worden gebracht. Zit die mogelijkheid erin? Halma: "We kunnen geen afspraken maken die verder gaan dan de huidige CAO, want dan leg je al een stuk van de onderhandelingsruimte vast en dat mag niet. De CAO-onderhandelingen moeten blanco kunnen worden gevoerd. Je kunt dus niet zo maar zeggen: de werkge-vers zijn positief, de vakbonden zijn positief, dus we gaan ermee door. Maar als de partijen besluiten om dat wel te doen, dan kan dat. De project-organisatie draait op volle kracht, er komt zelfs nog een extra projectlei-der bij, dus het project kan zo worden voortgezet." Ook Kist kan natuurlijk geen uitspraken doen die de eerstvolgende CAO-onderhandelingen raken. "Ik hoop toch wel," zegt hij, "dat iedereen de goede kanten hiervan inziet en dat het project op de een of andere manier voort kan gaan. Ik denk dat dit bij de komende CAO-onderhandelingen zeker een punt van bespreking zal zijn. Ik kan me daarnaast voorstellen dat men in andere bedrijfstakken die een relatie hebben met het onderwerp, ook probeert om in de CAO zo'n gelijke afspraak te maken. Daarbij kun je bijvoorbeeld denken aan het midden- en kleinbedrijf en aan de grootwinkelbedrijven: ook in die bedrijfstakken kan zo'n initiatief in de CAO-onderhandelingen worden meegenomen."

Verzekeraars helpen

Het project Werk in Bewaking leidt tot werkgelegenheid, meer veiligheid en wellicht lagere verzekeringspremies. Wordt daardoor ook nog eens een positieve bijdrage geleverd aan het imago van de verzekeringsindustrie? "Dat zou kunnen," zegt Halma, "maar de branche scoort nu nog niet echt met dit project, we timmeren er niet mee aan de weg. We hebben daar ook geen ervaring mee, want het is een project van werkgevers en vakbonden samen. Bovendien moet je bedacht zijn op kanttekeningen vanuit de markt, in de zin van: de verzekerden moeten het uiteindelijk allemaal zelf betalen, en als de criminaliteit wordt verlaagd, dan wordt de pot toch weer terugverdiend." Kist zegt: "Ik denk dat het toch heel goed is om te laten zien dat het verzekeringsbedrijf niet alleen maar premies int en premies herverdeelt. Het project is een voorbeeld van hoe de bedrijfstak iets nuttigs voor de samenleving doet, nuttig in de zin van werkgelegenheid en nuttig in de zin van veiligheid. Verzekeraars hèlpen, wij helpen het land. Wij hebben verstand van inbraken en dergelijke, dus wij helpen de samenleving om dat probleem op te lossen. Daarom is het zeker goed voor het imago, zij het dat wij dat niet zelf bepalen, maar dat de buitenwereld dat moet vinden!"

Kadertekst:

Toch nog Melkert?

Vice-voorzitter van het Verbond van Verzekeraars Ewald Kist: "Minister Mel-kert heeft zijn werkgelegenheidssubsidie niet ter beschikking gesteld aan het project Werk in Bewaking. Dat vind ik erg jammer. Het zou juist een fantastische synergie kunnen geven tussen deze twee inspanningen om werkge-legenheid te scheppen. Ik hoop daarom dat we bij Melkert in de herkansing kunnen, we moeten onze pogingen nog niet opgeven. Ik vind het een goede zaak als we nu zouden proberen om minister Melkert voor Werk in Bewaking in 1996 te interesseren. Het is gewoon een belangrijk project en het verdient daarom een uitbouw, samen met het ministerie van sociale zaken."

Verschenen in: Projectbericht Werk in Bewaking, 1995

Peter van Steen, tekstschrijver, info@petervansteen.nl